Operasjon dagsverk

Don’tget high on your own supply er ikkje så viktig her i garden

Eg skalvere med hasj-dealeren “Ivan” på jobb. Eg traskar utover mot Sandviken. Nedei eit smau ringer eg på ei umalt dør. Den skjuler to stupbratte trapper opp tileit lite krypinn som ein kreativ eigedomsmeklar ville beskrive som ei“sjarmerande studioleiligheit”, men som i realiteten er eit loft med einlågteknologisk sofa frå 70-talet og eit høgteknologisk multimediasenter somavslører kvar avkastninga går. Ivan helser med eit nikk, og blikket underluggen fortel meg at leveregelen “don’t get high on your own supply” ikkje erså viktig her i garden.

14:00

Arbeidsdagenbyrjar for Ivan, og han skrur på telefonen. Det tikker umiddelbart inn to SMSfrå same nummer: “Hey! Våken? Ring når du er på g” og “Skjer?! Fyllasjuk som f,desp. Ring meg”. Han trykker i seg fire-fem fries frå McDonald’s-frukosten eghar med til han, og tastar inn tala. “Hey. Berre kom bort der du veit. Er derom fem. Cool.” Det går knapt for seg på telefonen. “Ein må vere litt forsiktig,spesielt med SMS. Dessutan gjelder det å ikkje ha så mykje trafikk inn og utdøra. Her har eg i alle fall eigen oppgang. Lett å vekke mistanke vissein får 40 besøk om dagen, og ingen henger meir enn tre minutt. Det er berredei eg kjenner godt – og som eg vil skal henge litt – som får komme inn, andrestikker eg heller ut og møter nedi gata.” Ivan veier opp 3,33 gram marihuana ogputtar i ein pose. “Det her betaler eg 300 kroner for og sel for 500. Anotherday another dollar, hæh-hæh!” gliser han og forsvinner ut døra.

16:00

Ivanruller opp den tredje jointen sidan eg kom. Han har vore nedi gata fem gonger,og klart fire missions på Red Dead Redemption. Det verkar som ein jævlig chilljobb. “Det vert meir stress mellom fem og åtte, når folk er ferdig påjobb. Det er rush-hour. På sommaren pleier eg berre pakke med meg masse g’s ogsette meg i parken. Så veit folk kor dei finner meg.” Telefonen ringer igjen.Denne gongen blir det besøk.

18:00

Ivan og “Dmitirij”(for å halde oss til russiske dekknavn) har spelt FIFA, samt diskutert om UKgrime er hip-hop eller ikkje, dei siste to timane. Ivan har ignorert fleirehenvendingar, ein indikasjon både på at business er booming# og at vi er i einbransje der seljaren har all makt. “Fuck it, dei kan vente. Er tørke i byenuansett, dei ringer tilbake seinare. Dessutan får eg supplies no, då kan detikkje vere folk her.” Etter tre kvarter geleider Dmitirij oss ut på gata, dervi venter ein halvtime før Ivan ringer og seier vi kan komme inn att. Påstovebordet ligg det no to einkilosposar med marihuana og ei blokk av hasj påstørrelse med ein murstein. Ivan forklarer at det er to typar weed, til 120 og150 kroner pr. gram. Den til 120 er grodd i nærleiken av Bergen, og er såkalla“bush-weed” av låg kvalitet. Den til 150 heiter “Orange Haze”, stinkar oppheile rommet og er smugla frå Amsterdam. Hasjen er “svart afghan” og går for125. Utval altså. “Kidsa kjøper alltid det billegaste, medan dei som errutinerte går for kvalitet. Så er det nokon som berre vil ha anten weed ellerhasj. Folk er like varierte som i matvegen. Ein må vite kva kundar ein har,mayne. Hæh-hæh!” BI-leksjonar for den illegale marknad.

20:00

Dmitirijhar stavra seg bøtteskev heimover medan Ivan har vore ute og grove ned storedeler av forsyningane sine, henta kinesisk take-away til oss og gjort fleireturar som handelsreisande. Dei siste timane har han samla opp telefonane, for åså gå ein runde kvar halvtime med leveringar rundt i området. “Folk har faenikkje peiling på kor mange som røyker. Alle røyker! Seriøst, eg trur 70 prosentav alle mellom 15 og 30 røyker, av og til i alle fall. Eg sel til alt frå kidstil murermestere, frå kriminelle til advokatar. Det er latterleg at noko så utbreittenno er så hysj-hysj. Men som Joddski seier# viss det blir legalisert har egikkje råd til å røyke lenger, hæh-hæh!”.

22:00

Ivan harstengt for dagen. “Etter ti om kvelden tar eg berre telefonar frå kompisar. Folkveit kva opningstida mi er, det må ein vere klar på. Elles ringer folk klokkatre om natta og skal ha røykings til nachspiel.” Ivan har forsvunne ned i70-talssofaen i lag med fjernkontrollen, og ser ikkje ut til å skulle nokonplass.” Det er litt stress å drive på full tid. Det at ein kan bli tatt. Det erjo chill å røyke og spele PS3 på jobb, hæh-hæh, men så er det jo risiko og.Andre kan bli tatt og eg veit jo ikkje om dei kan holde kjeft. Det er mykjemeir chill å berre sele til kompisar, sånn at ein kan røyke gratis sjølv. Menno har eg ikkje jobb, og det er jo tross alt mindre stress enn NAV. Hæh-hæh!”

Egnoterer meg livsvisdomen, seier adieuog viser meg sjølv ut. Ivan vinkar frå sofaen. Joda, chill å vere dealar,tenkar eg. Men om einaste måten å uthalde dei asosiale og rutineprega dagane påer å vere high as a kite heile tida,er eg likevel ikkje overtydd. Eg ruslar i retning jobben. Another day another dollar.

X