FOTO: SCREENSHOTS

Mario Kart 8 og terrenget

Eit vegkart til samanhengen mellom Mario Kart 8 og gamle kinesiske orakel: I Ching og svidde skjelpaddeorakelbein.

Kjære lesar. Lat meg kort forklare kvar eg har vore sidan novemberutgåva 2020. I inspirert transetilstand indusert av langstrekt revers-racing på den endelause Möbius-stripa som er Mario Circuit-bana i Flower Cup*, stira eg med indre auge lenger og lenger ut i og inn på den evinnelege vegbana, og langs tidshorisonten såg eg i mitt klarsyn at nye baner til Mario Kart 8 Deluxe (Nintendo Switch) låg i korta.

Om du hugsar korleis det stod til på den tida, med ny norsk covid-19-bølgje, valkaos i Sambandsstatane etc., forstår du nok at kunnskapen om slik komande, men inntil vidare utilgjengeleg underhalding kunne drive ein person ko-ko, desperat som eit barn på dagtid jolaftan: Gåvene ligg der, under treet, lite anna skil deg frå lukka framtidige leikety vil bringe enn eit papirtynt lag av gåvepapir, og tida, dei smertefulle timane og minutta som strekk seg mellom den umiddelbare augneblunken og forløysinga, katarsisen (eller, i Mario Kart 8 Deluxe – Booster Course Pass-tilfellet, kart-arsisen) som ligg der, stille og rolig lik Schrödingers Kart, fanga i spennet mellom simultan startstrek-stasis og maksimal gullsopp-turbo-hastigheit; ei ufatteleg tilstand av endelaust kvante-potensiale – heilt fram til augneblunken av openberring idet (dvs., avhengig av bandbredde, ei stund etter at) det ferske innhaldet endeleg kan lastast ned frå Nintendo Eshop.

Den augneblunken låg langt fram i tid, men «nød lærer naken person å spinne – i Mario Kart», som det står skrive i det gamle skriftet Super Mario Bros Ordtøke. Enno eldre er det urgamle sopprikske orakelet, Mr. I, òg kjent som Mr. I Ching. Det store mysterieauget som boblar over av innsikt, daterast så langt tilbake som til Mario 64 (1996), og dei antikke nedskrivingane av innhaldet i augeballen sine kryptiske visdomsbobletårer, Kong Koopa-sekvensen og internett-Bowser-kommentarane, er uvurderlege kjelder for alle som søker vegkart for navigasjonen langs dei kronglete, bananskalldekte vegane i tid, rom og det kollektive umedvitne.

Eg hadde sett inn i framtida og sett at nye Mario Kart-kart låg i korta, og spådom med kort kallast kartomantikk, etter gresk khartēs, «papyrusflak» og mantis, «spådomskunstnar, klarsynt, profet, røyrlagt av guddommeleg galskap». Men det vi talar om her, er sjølvsagt den langt meir presise og moderne forma for spådomskunst som kallast mariokartomantikk.

I svært lang tid, frå utgjevinga av «Mario 64» i juni 1996 og heilt fram til desember same år, var Super Mario Kart til Super Nintendo det einaste mariokartomantiske verktøyet for konsultasjon av Mr. I Ching-orakelet. Dei gamle lærde hadde lenge søkt visdom om dette mystiske spelet frå 1992, men sjølv etter lanseringa av det meir fleksible kartomantiske systemet «Mario Kart 64» i desember 1996, heldt ein signifikant del av dei tidlege mariomantikarane seg til ein eldre teknikk, i dag vurdert som arkaisk, problematisk, om ikkje beint fram barbarisk: koopatrooplastronamantikk.

Koopatrooplastronamantikk praktiserast i dag berre av dei dunkalste, mest reaksjonære speloppultistiske svartekunstnarlaug. Den omtåka Wario-Kart-0-Mantikar-ordenen hevdar å vakte løyndomane om denne eldgamle kunsten, men dette vitast: Eldblomar konsumerast av koopatrooplastronmantikaren i farleg høge dosar, og i oppelda transetilstand kastar spådomskunstnaren eldkuler på skjelpadder for å på mystifistisk vis trekkje kunnskap om framtida ut frå måten skallet, med plastronen (bukskjoldet) til vêrs, fell ut or skjermen. Ein enda eldre metode, ekstrem i sin makabre inhumanitet og grufulle dyreplageri, går ut på å hoppe, stampe og trampe på dei stakkars Koopa Troo(skjel)pa(dd)ene og meditere over vegen skallet renn (med plastronen ned mot bakken – opp-ned-dikotomien mellom metodane er opphavet til omgrepa «positiv» og «negativ» koopatrooplastromantikk i Mario kartademia).

No køyrer du som Mario-karten rundt den varme grauten, tenkjer du kan hende, kjøre lesar (sic transit gloriasmundi). Poenget, skal du vite, er at for å nulle ut ventetida, gjennomførte eg eit risikabelt rituale i Mario Kart 8.

Første prøvelse var å maxe farta (òg kalla «kilometer-i-timantikk»); nummer to, å transcendere toppen av akselerasjonskaka (Mario Bros Ordtøke: «Mario Kartens aksellerasjonismerismeånd er Satan!»): Resten må mariokartomantikaraspiranten oppdage sjølv. Saman med ein allianse av mektige mariogistrar – dei løyndomsfulle og rettferdige media som legg talerøyr mellom vår verd og Soppriket, Dinohattan** – køyrde eg til sist ∞ gonger ∞ gonger ∞ gonger rundt alle sider av Mario Circuits möbius-stripe, og vips, her er eg, like etter at første del av Mario Kart 8 Deluxe – Booster Course Pass Wave 1 kom ut i slutten av mars, med åtte nye baner fordelt over to cupar. Det er gode greier. Ikkje så mykje meir å seie om den saka.

Fleire Mario Kart-kart skal det bli: 48 nye baner skal totalt kome ut før enden av 2023. Allting har ein ende, men ljoset i enden av tunnelen i Mario Kart, det har tvenne, som Mario Bros Ordtøke seier, og eg lovar dyrt og heilag å kome tilbake til dykk med nye mariokartomantikk-teknikkar du sjølv kan prøve heime ved eit seinare høve; kan hende allereie i sambande med Booster Course Pass Wave 2. Eller 3.

* For ei oppfrisking om hyperdimensjonal topografi i Mario Kart 8, jamfør «Möbius Kart», Natt&Dag juni 2017 s. 61.
** Sjå naturdokumentaren Super Mario Bros frå 1993 (eller den utvida fan-versjonen Super Mario Bros: The Morton Jankel Cut frå juni 2021) dersom du treng ei oppfrisking i historiekunnskapen. Kort oppsummert blei tids-rom-kontinuumet splitta i to, pattedyrdimensjonen og dinosaur- eller soppriket, 65 millionar år fvt.

X